De Klik

De Klik


Het kan iedereen van ons overkomen, die klik, het gebeurt zonder dat we er eigenlijk bij nadenken. We zien iemand dingen doen die ons zo overwelmen dat we eigenlijk de realiteit verliezen en dat we deze persoon zullen volgen en steunen, op het maniakale af.”Waar heeft hij het nu over?” Hoor ik jullie denken. Nu, ik heb het over fans en dan wel over de fans die we vaker wel eens ‘fanboys’ noemen. Ze zijn er in alle culturen, rassen en werelddelen. Zelfs ik ben er ooit aan te prooi gevallen. In mijn geval heette die persoon Michael Schumacher, de persoon die als Rode Baron en Regenmeister titel na titel en talloze overwinningen boekte zodat de concurrentie werd gereduceerd tot een hoopje as. Mijn kamer was jaren net een tempel gericht aan die regengod. Toen stopte mijn held in 2006, het feest was voorbij. Wat nu gedaan? Ik ging net de puberteit in, dus je wordt stilaan ouder en gaat meer en meer denken als een volwassene. Mijn denkwijze veranderde. Waarom supporteren voor één man als je kan genieten van de kunsten van vele anderen? Zo werd ik als het ware herboren als een fan die meer geeft om objectiviteit en respect voor alle coureurs, zelfs de kleintjes. Natuurlijk zou je dat vanuit mijn avatar en handtekening niet zeggen met al dat Ferrari rood. Ach, sommige dingen krijg je er gewoon niet meer uit.

De val van een held en de opstanding van een rivaal


De laatste jaren stond er een nieuwe grootheid op in de sport. Hij won zowaar een race in een Toro Rosso, ging naar Red Bull en hielp het team uitgroeien tot DE nieuwe waardemeter in de F1. Yep, Sebastian Vettel is in the house! Toch gebeurde het niet opnieuw, ik kreeg geen voeling met die Duitser ondanks dat de werkwijze en carrière vaak op het enge af lijkt op die van Schumi. Sterker zelfs! Ik kreeg voeling met een van de voornaamste concurrenten van Vettel. Namelijk Fernando Alonso. Toch heb ik geleerd Vettel te appreciëren in plaats van te verachten zoals veel Alonso fans dat vaker doen. Zijn pure snelheid en soms dominante manier zijn soms zo indrukwekkend dat het een beetje heimwee meebrengt naar de oude tijden van weleer toen mijn idool de koning des sport was.


Toen kwam er in 2010 een spook vanuit het verleden terug, het verging helaas anders. Dit keer geen titels en talloze overwinning. Neen, een pole die hij dan ook nog moest afgeven aan Mark Webber vanwege een domme fout een Grand Prix eerder, wordt door Schumi zelf aangehaald als het hoogtepunt van zijn comeback. Sneu? Op zich wel, maar het lijkt erop dat de man die ooit als meedogenloos te boek stond iets als mens heeft geleerd van zijn comeback. De goede samenwerking met Rosberg was volgens hem een les die aantoonde dat het ook anders kan. Dat Mercedes nu in 2013 hoge heren geworden zijn zal waarschijnlijk toch een doorn in het oog van de ooit zo machtige Schumacher zijn. Toch denk ik dat hij er vrede mee kan hebben en dat hij nu geniet van een welverdiend pensioen.

To the point


Tijd om ‘to the point’ te komen met deze column, wat ik wil aantonen met dit schrijfsel is dat door ouder worden en anciënniteit e ervaring van een sport serieus kan veranderen. Twee heren die o zo veel op elkaar lijken worden door dezelfde persoon anders ervaren en beleefd. Ik wil hiermee een oproep doen aan alle F1 fans om de eeuwige strijdbijl te begraven en je rivalen met wat meer respect te behandelen. Ik zal niet voor Vettel beginnen juichen als hij weer eens een titel op zijn naam schrijft, toch wil ik de nog steeds jonge Duitser een hart onder de riem steken als Fernando Alonso supporter, want hij krijgt nog altijd veel ‘bullshit’ te verwerken van bepaalde fans. Je moet er de commentaren op bepaalde sites maar eens op nalezen, op het walgelijke af zelf, zoiets verdient een kampioen als Vettel zeker niet. Als je als volger van de sport een klik krijgt met een coureur dan is dat zeker niet slecht, maar je moet evenveel respect tonen voor de anderen. We leven immers in een nieuwe ‘golden age of F1’ met kampioenen als Kimi Räikkönen, Lewis Hamilton, Sebastian Vettel, Fernando Alonso en Jenson Button. Laten we ook niet de smaakmakkers van vandaag vergeten zoals Sergio Pérez, Romain Grosjean, Nico Hulkenberg en zo vele anderen.

Ik dank jullie voor het lezen van mijn eerste schrijfsel en wil jullie een leuk aanstaand weekend toewensen zodat we weer eens kunnen genieten van het wonder dat formule 1 heet.

Maikel

Deze column is geschreven door Maikel Joosten a.k.a. maikel0230 (GPpits.net) a.k.a. force maikel (F1fanatic)

Advertisements

“Vettelgate” explained

The F1 community is still shaking on its foundations after last weekend’s Malaysian Grand Prix. During the grand prix current world champion Sebastian Vettel overtook his teammate Mark Webber for the lead of the race. Nothing upsetting about that you would think but when we take a look at the entire race that perspective changes. Let’s take a look shall we

1. Before the race: Red Bull and the drivers make an agreement that when they enter the last stint for both cars, they will both turn their engine maps down to the slowest mode and hold station to ensure they make it to the end of the race (codename: multi 21). None of the F1 teams were sure before the race how long the tyres would last as Pirelli’s latest tyres have proven to be quite a handful. This explains Red Bull’s motivation behind the decision.

2. During the race we had four front runners: P1 Webber, P2 Vettel, P3 Hamilton, P4 Rosberg. Their pace was evenly matched. Yet when vettel managed to get a bit closer to his teammate  he thought he could just ask the team to give him an easy pass. His exact word were: “Mark is too slow, get him out of the way. He’s too slow!” Now that isn’t only a very arrogant request it is also very disrespectful towards Webber. Webber responded however and managed to get the gap back up to 3-4 seconds.

3. The last pit stops dawned and Vettel came in first on lap 42 and fitted the mediums. When he leaves the pits instead of putting the engine map to slow he does the exact opposite, full revs it is. The gap was 5.73 seconds before that pit stop. Webber heads for the pits on lap 43 and fits the hard compound as he told the team he feels more comfortable on those. When he emerges from the pits Vettel is right on his tail. The team quickly reacts and tells vettel to leave a gap of 4 seconds as agreed. The team does this because the tyres don’t react well when they stay in dirty air too long. Vettel ignores this team order and continues his relentless attack on webber. Webber of course remembering the pre-race agreement defends tooth and nail but has to yield to a car on full revs in what only can explained as a brilliant fight. Several laps later the race ends and Sebastian expects his mechanics to be on the wall cheering for him as usual but only his pit board guy is there. They are clearly disappointed in him. You’ll have some explaining to do said his race engineer trough the radio.

So those are the facts, now what do I make of the incident? Well I’m not per say on Webbers or Vettels side of the story. Every coin has two sides we all know this. Vettel should have clearly kept his end of the bargain. That is a gentlemen’s agreement, something you should always respect, it is not a team order. A team order on the other hand is a disgusting thing that should never have been allowed in F1. Even back when it was forbidden teams used them via codes but at least they weren’t allowed to use them. Teammates should be allowed to race unless there is a pre-race agreement. That is something that the majority of f1 fans should stand by.

Sincerly
Maikel Joosten a.k.a. Force Maikel

No happy faces on the podium